Η Ελπινίκη

Μ΄αρέσει να δίνω ονόματα σε ανθρώπους που δεν γνωρίζω. Έτσι έδωσα και το όνομα Ελπινίκη στην ηλικιωμένη γειτόνισσα που βρίσκεται στο απέναντι διαμέρισμα.

Αυτό μου ήρθε όταν την είδα να απλώνει τα μαύρα ρούχα της στο μπαλκόνι. Αργότερα διάβασα κάπου πως το Ελπινίκη είναι αρχαίο ελληνικό όνομα που προέρχεται από τις λέξεις ἐλπίς και νίκη. Δεν ξέρω αν η δική μου Ελπινίκη απέναντι, είχε στο βιογραφικό της νίκες αλλά σίγουρα ήλπιζε κάποτε σ αυτές.

Κάθε πρωί την παρατηρώ, πριν φύγω για τη δουλειά, να πίνει μόνη της ελληνικό καφέ. Πολλές φορές μιλάει κοιτώντας κάπου στο βάθος του διαμερίσματος. Στην αρχή νόμιζα πως πράγματι απευθυνόταν σε κάποιον. Οι μέρες όμως περνούσαν και δεν εμφανιζόταν κανείς.
Μια μέρα την συνάντησα στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Περπατούσε αργά και διακριτικά την ακολούθησα. Αγόρασε φακές και λίγα σταφύλια. Στο ταμείο έβγαλε ένα μικρό κόκκινο πορτοφολάκι και με ευλάβεια τράβηξε ένα χαρτονόμισμα των πέντε ευρώ. Πήρε τα ρέστα, τα ψώνια της και με τον ίδιο αργό ρυθμό επέστρεψε στο σπίτι.

Τα βράδια ανοίγει την τηλεόραση ή κάθεται στο μπαλκόνι σιωπηλή. Παρατηρεί ό,τι περνάει το δρόμο. Το πρόσωπο της δεν παίρνει καμία έκφραση.

Η Ελπινίκη μου έχει σταματήσει να ελπίζει. Δεν ξέρω τι σκέφτεται. Δεν μπορώ να καταλάβω. Ξυπνάει όμως μέσα μου έναν ακαταμάχητο φόβο. Αυτόν της μοναξιάς.

Κάποτε αυτή η γυναίκα θα ήταν κοριτσάκι. Θα έπαιζε και θα γελούσε. Θα είχε όνειρα. Σίγουρα όχι να κάθεται σ΄ένα μπαλκόνι και να παρατηρεί τις ζωές των άλλων. Θα ερωτεύτηκε. Θα χόρευε σε γιορτές, θα τραγουδούσε και θα έκανε έρωτα. Θα είχε πολλές κατακτήσεις. Είναι όμορφη η Ελπινίκη μου. Ακόμη και σ αυτήν την ακαθόριστη μεγάλη ηλικία. Θα αγάπησε και θα αγαπήθηκε. Και τώρα; Που είναι όλοι αυτοί που πέρασαν από τη ζωή της; Ζούνε; Κάθονται σ΄ένα δικό τους μπαλκόνι τρώγοντας σταφύλια ή πίνοντας μόνοι τον καφέ τους; Παιδιά; έκανε παιδιά; Και αν ναι, που είναι; Ο σύζυγός, αν είχε, πολύ πιθανόν να την άφησε χήρα. Γι αυτό μάλλον τα μαύρα.

Και έτσι όπως την παρατηρούσα ένα πρωινό, ξαφνικά στο πρόσωπο αυτής της γυναίκας είδα το δικό μου. Τα χρόνια είχαν περάσει. Τα μαλλιά μου ήταν κάτασπρα σαν τα δικά της. Μιλούσα στο κενό. Τα χέρια μου με δυσκολία σήκωναν το φλιτζάνι του καφέ. Μετά μ΄έπιασε ένας πόνος. Στα μάτια, στη μέση, στα πόδια. Ήθελα να φωνάξω βοήθεια αλλά δεν υπήρχε κανείς να με ακούσει.

Το απόγευμα γυρνώντας από τη δουλειά κάθισα στο μπαλκόνι. Η Ελπινίκη μου καθόταν και αυτή στο δικό της. Σηκώθηκα την κοίταξα επίμονα για να τραβήξω την προσοχή της. Πέρασε πολύ ώρα νομίζω αλλά τελικά τα κατάφερα. Η ηλικιωμένη σήκωσε το βλέμμα της και τα μάτια μας συναντήθηκαν. Της χαμογέλασα. Τη χαιρέτησα και τη ρώτησα δυνατά τι κάνει; Πρώτη φορά την είδα να χαμογελάει. «Κερνάτε καφέ;» τη ρώτησα. Και έτσι βρέθηκα δίπλα της, να πίνουμε ελληνικό, να τρώμε φρούτα και να μου λέει για τη ζωή της και γω για τη δική μου. Είπαμε για τους φόβους που δεν χρειάζεται να τους μελετάς γιατί τους ζωντανεύεις. Και για τη ζωή που απλά πρέπει να της αφήνεσαι όπως ο ναυαγός στο κύμα.

Δεν ρώτησα το όνομα της. Άλλωστε το ήξερα. Ήταν η Ελπινίκη. Η δική μου Ελπινίκη.

@Rooftop_Lady

(Συγγραφέας)

 

Πείτε μας τη γνώμη σας

karmiko.gr

karmiko.grΈλα στον κόσμο του karmiko.gr και γνώρισε αληθινούς ανθρώπους, μέσα από αληθινές συνεντεύξεις, ταξίδεψε σε μαγικούς προορισμούς, ενημερώσου, αγάπα τον εαυτό σου και αξιοποίησέ τον, με μυστικά ομορφιάς, συμβουλές ειδικών, προτάσεις διασκέδασης, γεύσεις και όλα αυτά με τόλμη για το παρόν και αισιοδοξία για το αύριο…

Τρόποι Επικοινωνίας

Θέλεις να ακουστεί η φωνή σου μέσω του karmiko.gr;

Συμπλήρωσε τη φόρμα και που ξέρεις, μπορεί να το δεις να δημοσιοποιείται στο karmiko.gr

Developed by SiteNemesis.com

Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies.
Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο