Αντώνης Καραβασίλης: Oι τιμωρίες στα παιδιά.

Στα παιδιά, οι τιμωρίες λειτουργούν όπως τα φάρμακα: συχνά βοηθούν, δημιουργούν όμως και παρενέργειες. Οι τιμωρίες είναι το πιο δύσκολο κεφάλαιο της διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι επιπτώσεις θα έχει στην ψυχή ενός παιδιού μια σωματική τιμωρία (ένα σκαμπίλι, ένα τράβηγμα του αυτιού κλπ.), αλλά και μια ηπιότερη τιμωρία, όπως το μάλωμα, η αποβολή από την τάξη ή η αφαίρεση κάποιων «προνομίων» που του έχετε παραχωρήσει. Άλλοτε οι τιμωρίες μπορεί να λειτουργήσουν θετικά, άλλοτε όμως όχι. Μερικές φορές τα θετικά αποτελέσματα μπορεί να διαρκέσουν μερικές εβδομάδες, άλλοτε όμως μόνο μερικές ώρες.

 Πολύ συχνά, μάλιστα, συμβαίνει να έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το αναμενόμενο. Ο λόγος που οι τιμωρίες είναι ένα ζήτημα τόσο περίπλοκο έχει να κάνει κυρίως με το ότι οι προϋποθέσεις και οι συνθήκες διαφέρουν από παιδί σε παιδί και από κατάσταση σε κατάσταση. Ό,τι μπορεί να ήταν σωστό και αποτελεσματικό στην περίπτωση ενός παιδιού, μπορεί να αποδειχθεί εντελώς λανθασμένο στην περίπτωση ενός άλλου. Ό,τι είχε αποτελέσματα χθες, μπορεί αύριο, σε μια παρόμοια κατάσταση, να μην έχει τα ανάλογα αποτελέσματα. Αυτό έχει να κάνει κυρίως με το κλίμα μέσα στην οικογένεια, με το πόση ένταση επικρατεί, αλλά και με το γεγονός ότι πολλές φορές γίνεται κατάχρηση του μέτρου των τιμωριών από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.

 Ειδικότερα τώρα, στο σχολείο υπάρχουν διάφορες μορφές τιμωρίας. Άλλες είναι αποτελεσματικές και άλλες όχι. Κάποιες από τις μορφές τιμωρίας που δεν ενδείκνυνται στο σχολικό πλαίσιο είναι η ψυχολογική τιμωρία (μείωση της αυτοεκτίμησης του μαθητή), η επιπλέον εργασία για το σπίτι, η αποβολή από το σχολείο και βεβαίως η σωματική τιμωρία. Ας σταθούμε λίγο σε αυτό. Σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου υγείας του παιδιού (Ε. Φερέτη και Μ. Σταυριανάκη) που έγινε το 1997 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 591 οικογενειών μαθητών δημοτικών σχολείων Α΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού (293 κορίτσια, 298 αγόρια),τ ο ποσοστό χρήσης της σωματικής τιμωρίας επί του συνόλου του δείγματος ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 65.5%.Αντίστοιχα, σε σχέση με την ηλικία, τα παιδιά της Α΄ Δημοτικού έχουν τριπλάσια πιθανότητα να τιμωρηθούν σωματικά (77.8%) από τα παιδιά της ΣΤ΄ Δημοτικού (53.5%). Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, στα παιδιά προσχολικής ηλικίας το ποσοστό χρήσης μπορεί να ξεπεράσει το 90%.Ως προς την αποτελεσματικότητα της μεθόδου της σωματικής τιμωρίας, η έρευνα έδειξε ότι το 90% των παιδιών επαναλαμβάνουν την πράξη για την οποία τις «έφαγαν» και μάλιστα το 44% εξ’ αυτών μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Επισημαίνεται ότι σε ποσοστό 87% οι γονείς δήλωσαν ότι γνωρίζουν ότι η σωματική τιμωρία απαγορεύεται στο σχολείο ενώ 78% δήλωσαν ότι συμφωνούν να ισχύσει η απαγόρευση της σωματική τιμωρίας και στη χώρα μας. Η αντίφαση που προκύπτει με το υψηλό ποσοστό χρήσης 65.5% που προαναφέρθηκε, ερμηνεύεται ως αναζήτηση στήριξης και κινήτρων από τους γονείς για την αποφυγή της πρακτικής αυτής και αντικατάστασή της με περισσότερο αποτελεσματικές μη βίαιες μεθόδους πειθαρχίας. Σε ανάλογα υψηλά ποσοστά οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς πιστεύουν ότι η σωματική τιμωρία μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς, να κάνει το παιδί να αισθάνεται ανεπιθύμητο, να προκαλέσει κατάθλιψη και συναισθηματικά προβλήματα, να κλονίσει τη σχέση γονιού παιδιού και εκπαιδευτικού-παιδιού, να καθυστερήσει την περιέργεια και την πνευματική του ανάπτυξη και να καλλιεργήσει το φόβο.

 Από τη άλλη μεριά, η τιμωρία μπορεί να επιφέρει και θετικά αποτελέσματα στη συμπεριφορά και στη σχολική επιτυχία ενός παιδιού. Αποτελεσματικές μορφές τιμωρίας μπορεί να είναι η αποβολή από την τάξη και η λεκτική επίπληξη. Διάφοροι γονείς και εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν τις δικές τους μεθόδους για να τιμωρούν-νουθετούν τα παιδιά και πολλές από αυτές είναι αποτελεσματικές.

 Τέλος, υπάρχουν τρόποι με τους οποίους μπορούν όλοι οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να κάνουν τη χρήση της  τιμωρίας ενδεδειγμένη. Αυτό μπορεί να γίνει με τους εξής τρόπους:

 Η τιμωρία,

 1)    πρέπει είναι άμεση (δηλαδή να συμβαίνει αμέσως μετά την ανεπιθύμητη συμπεριφορά)

2)    δεν πρέπει να είναι υπερβολική

3)    πρέπει να δίνεται με συνέπεια ( κάθε φορά που εμφανίζεται η ανεπιθύμητη συμπεριφορά).

4)    Ο εκπαιδευτικός και ο γονέας πρέπει να προχωρούν στην τιμωρία και να μην μένουν μόνο στην προειδοποίηση.

5)    Πρέπει να ενημερώνονται τα παιδιά ότι συγκεκριμένες συμπεριφορές θα τιμωρούνται με συγκεκριμένες μορφές τιμωρίας.

6)    Θα ήτα καλό να γνωρίζει το παιδί γιατί η συμπεριφορά για την οποία τιμωρήθηκε δεν είναι αποδεκτή.

7)    Πρέπει να  γίνεται σαφές στο παιδί ότι η τιμωρία στοχεύει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά και όχι το ίδιο.

8)    Θα πρέπει να αποφεύγεται η παροχή της τιμωρίας δημοσίως.

 

Πείτε μας τη γνώμη σας

karmiko.gr

karmiko.grΈλα στον κόσμο του karmiko.gr και γνώρισε αληθινούς ανθρώπους, μέσα από αληθινές συνεντεύξεις, ταξίδεψε σε μαγικούς προορισμούς, ενημερώσου, αγάπα τον εαυτό σου και αξιοποίησέ τον, με μυστικά ομορφιάς, συμβουλές ειδικών, προτάσεις διασκέδασης, γεύσεις και όλα αυτά με τόλμη για το παρόν και αισιοδοξία για το αύριο…

Τρόποι Επικοινωνίας

Θέλεις να ακουστεί η φωνή σου μέσω του karmiko.gr;

Συμπλήρωσε τη φόρμα και που ξέρεις, μπορεί να το δεις να δημοσιοποιείται στο karmiko.gr

Developed by SiteNemesis.com

Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies.
Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο