Αφιέρωμα: ΖΑΝΝΙΝΟ «Το σκληρό..παιδί»

ΖΑΝΝΙΝΟ
«Το σκληρό..παιδί»

Ο Γιάννης Παπαδόπουλος γεννήθηκε την 21η Αυγούστου το 1923 στον Γαλατά της Πόλης, στο Κουμπαρατζή Γιοκούσου. Γονείς του ο Θεόφιλος και η Σοφία που ήταν κόρη παπά. Οι γονείς του παίρνουν ειδοποίηση από τις τουρκικές αρχές να εγκαταλείψουν το τούρκικο έδαφος σε 24 ώρες και μαζί όλα τα υπάρχοντά τους. Έτσι ξεκίνησαν για την Ελλάδα καταλήγοντας στον Άγιο Φανούριο στη Δραπετσώνα, σε ένα φτωχικό σπίτι. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν πολύ δύσκολα και για την οικογένεια αλλά και για ολόκληρο το έθνος μας.
Πρώτη φορά ο μικρός Γιάννης είδε κινηματογράφο στο σινέ Αστήρ στη Δραπετσώνα και θέατρο σε μία αλάνα τον θίασο της Κούλας Λαμπάκη και μαγεύτηκε αμέσως από το θέαμα και την άλλη διάσταση που σε ταξιδεύει η τέχνη. Πρότυπό του στα πρώτα εκείνα χρόνια ήταν ο Αλέκος Χρυσοστομίδης που τον είχε εντυπωσιάσει με τη γκάμα των ρόλων του και την ευκολία του από το δράμα στην κωμωδία.

Στη λεωφόρο Αναστάσεως στο θερινό σινεμά Λούξ πιάνει δουλεία στο θίασο Χρηστάκου Αραβαντινού-Γιώργου Λύρα σαν παιδί για τα θελήματα, φροντιστής, τακτοποιούσε τα σκηνικά, ανοιγόκλεινε την αυλαία.
14 ετών ήταν όταν πέθανε ο πατέρας του Θεόφιλος και τότε αρχίζει ο αγώνας να συντηρήσει μόνος του την οικογένεια του.

Η απουσία ενός χορευτή στον θίασο τον σπρώχνει στη σκηνή με χορογράφο τον ρώσο Ραμασώφ.Πρώτο το μεροκάματο: είκοσι δραχμές.
Γράφεται στη σχολή χορού του Αγγελου Γριμάνη και εκεί διαπιστώνει αυτό που τον χαρακτήρισε σε όλη του την καλλιτεχνική καριέρα ότι η τέχνη είναι επιστήμη. Για αυτό εξελίχθηκε στον πιο σωστό οργανωτικό και αυστηρό καλλιτέχνη.
Τον χειμώνα του 1938 ξεκινά σαν χορευτής σε καμπαρέ με πολύ καλό πια μεροκάματο 1939 η πρώτη του θεατρική τουρνέ στην επαρχία με τους βετεράνους θεατρίνους: Νίκο Φερμά, Σπαρίδη, Ιατρίδη, Μυλωνά. Από τους βετεράνους αυτούς ηθοποιούς έμαθε τα μυστικά της κωμωδίας που υπηρέτησε πιστά στην μετέπειτα τεράστια θεατρική και κινηματογραφική του καριέρα. Πολύ γρήγορα έγινε «νουμερίστας» απέκτησε δηλαδή τα δικά του νούμερα στις επιθεωρήσεις της εποχής.

Σε μια τιμητική παράσταση του ανεπανάληπτου ηθοποιού Ζαζά στην ιστορική «μάντρα» του Αττίκ ο Γιάννης Παπαδόπουλος πήρε το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο με νονό τον ίδιο τον Αττίκ. Από το παρατσούκλι του Νίνο (Γιάννης στα πολίτικα, που τον φώναζε η Σοφία Ραμασώφ),ο Αττίκ του πρόσθεσε το Ζάν (Γιάννης στα γαλλικά)και τον ανήγγειλε το ίδιο κιόλας βράδυ στο κοινό της μάντρας σαν Ζαννίνο. Ένα όνομα που φέρουν ακόμα με τιμή και σεβασμό η γυναίκα του και η κόρη του.

Το 1942,σε μια Ελλάδα που υποφέρει κυριολεκτικά από την πείνα και τις στερήσεις, ο Ζαννίνο αποφασίζει να φτιάξει το δικό του θίασο, το πρώτο του μπουλούκι, γυρνώντας σε όλη την επαρχία με αντίτιμο εισιτηρίου λάδι, καλαμπόκι, φρούτα. Για χρόνια έλεγε αστειευόμενος: είμαι ηθοποιός του ..είδους!!!

Διακόπτει λίγο το θέατρο για να καταταγεί στην σχολή αστυφυλάκων. Τοποθετείται στο Α αστυνομικό τμήμα Πειραιώς στη Τρούμπα και όλες οι γυναίκες στα καμπαρέ της περιοχής γοητεύονται από τον μεγαλόσωμο ένστολο. Βομβαρδίζεται ο Πειραιάς, η Δραπετσώνα γίνεται ερείπια. Δεκεμβριανά. Συλλαμβάνεται δύο φορές. Παραιτείται από την αστυνομία. Επιστρέφει στα καμπαρέ αυτή τη φορά σαν συνιδιοκτήτης και σκηνοθέτης του προγράμματος. Δουλεύει ασταμάτητα στο καμπαρέ, σε αναψυκτήρια, σε διάφορα βαριετέ της εποχής(μάλιστα σε ένα κάνει διαγωνισμό ταλέντων που παίρνει μέρος και η μετέπειτα σταρ του τραγουδιού Μαίρη Λίντα.

Δεύτερος γάμος της μητέρας του κυρά Σοφίας με τον χήρο Μπέση.
Δίνει εξετάσεις και παίρνει την επαγγελματική άδεια του ηθοποιού. Γνωρίζει ένα μικρό κοριτσάκι στο θίασο τη Τζένη. Ερωτεύονται. Η μοίρα θα το φέρει να είναι αυτό το κορίτσι η σύντροφος μιας ζωής. Η γυναίκα με την οποία θα κάνει οικογένεια.
Συνεχίζει παραστάσεις με συνεταιρικό θίασο και καταλήγουν στη Θεσσαλονίκη, εκεί μάλιστα θα βγάλει στη σκηνή τον πρωτοεμφανιζόμενο Χάρρυ Κλύν.

Η Τζένη μένει έγκυος. Ενα βράδυ που ο θίασος παίζει τα «αρραβωνιάσματα» του Μπόγρη νιώθει αδιαθεσία πάνω στη σκηνή. Στο νοσοκομείο της Καλαμαριάς θα γεννηθεί η μονάκριβη κορούλα τους. Η μικρή Σοφία. Που σαράντα ημερών θα βγει στο θέατρο. Η ηθοποιός του θιάσου Λέλα Καλογερίκου στην παράσταση «ρακοσυλλέκτης των Παρισίων» σε μια σκηνή πετάει το νόθο παιδί της στο πηγάδι .Η Λέλα όμως δεν βρίσκει το ψεύτικο μωρό-κούκλα στο φροντιστήριο και αρπάζει την αληθινή «κούκλα» τη μικρή Σοφία και την βγάζει στην σκηνή.4 χρονών θα παίξει πάλι στην Χαλκίδα. Στην παράσταση «Γενοβέφα» της δίνουν ένα μικρό ρόλο. Στο τέλος του έργου ρωτάει τους θεατές: το κοριτσάκι με την προβιά το είδατε;… Εγώ ήμουν!!και παίρνει το πρώτο της μεγάλο χειροκρότημα. Η μικρή Σοφία ..που θα ακολουθήσει όπως ήταν φυσική εξέλιξη τον χώρο του θεάματος και της τέχνης και που δεν είναι άλλη από την σούπερ σταρ Σόφη Ζαννίνου που λάμπει στο θέατρο αλλά και στο τραγούδι και που τόσο αγαπιέται από το κοινό.

Ακολουθούν για τον Ζαννίνο χρόνια ακούραστης εργασίας γυρνώντας με τα ιστορικά μπουλούκια Ελλάδα και εξωτερικό, διασκεδάζοντας όλο τον ελληνισμό σε δύσκολες συνθήκες με καύσωνες και με χιόνια. Τα μπουλούκια ήταν το πανεπιστήμιο του θεάτρου, του είχε πει κάποτε ο Μίμης Φωτόπουλος .Η λαμπρή του πορεία εκτοξεύεται με τον κινηματογράφο σε καταπληκτικές ταινίες και με φημισμένες συνεργασίες όπως αυτές με τους αδερφικούς του φίλους Θανάση Βέγγο, Ανδρέα Μπάρκουλη και τόσους άλλους πραγματικούς αστέρες.
Από την τεράστια κινηματογραφική του πορεία ενδεικτικά αναφέρω τις: «το ψώνιο», «τα καθάρματα», «μην είδατε τον Παναή», «θέε μου δώσμου το φως μου», «Μικρές Αφροδίτες», «ο καζανόβας», «τύφλα να χει ο Μάρλον Μπραντο(1961)», «αν έχεις τύχη», «σχολή για σωφερίνες», «τα δίδυμα», «ένας τρελός τρελός Βέγγος», «φώς νερό τηλέφωνο οικόπεδα με δόσεις», «δύο έξυπνα κορόιδα», «το εξπρές του μεσονυχτίου»(διεθνής παραγωγή), «Καβάφης».

Σημαντική η παρουσία του σε πάνω από είκοσι βιντεοταινίες ενώ διέπρεψε και στην τηλεόραση σε αξέχαστες σειρές όπως: «χαίρε Τάσο Καρατάσο» (1985 ερτ), «χατζημανουήλ»(1984,ερτ), «Μαντώ Μαυρογένους» (1983 ερτ), «σιγά η πατρίδα κοιμάται,φόβος»(1991), «αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης»(αντ1) και πολλές άλλες.
Έφυγε από την ζωή γεμάτος επιτυχίες, χορτασμένος από εμπειρίες, αφήνοντας μια υπέροχη οικογένεια, την Τζένη, την Σόφη και την εγγονή του Φιόνα στις οποίες κληροδότησε τον αυστηρό επαγγελματισμό και την ετοιμότητα του. Έφυγε 27 Αυγούστου 1995 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Νέας Ερυθραίας.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

@Vasilis_Theodorou

(Καλλιτεχνική επιμέλεια)

Πείτε μας τη γνώμη σας

karmiko.gr

karmiko.grΈλα στον κόσμο του karmiko.gr και γνώρισε αληθινούς ανθρώπους, μέσα από αληθινές συνεντεύξεις, ταξίδεψε σε μαγικούς προορισμούς, ενημερώσου, αγάπα τον εαυτό σου και αξιοποίησέ τον, με μυστικά ομορφιάς, συμβουλές ειδικών, προτάσεις διασκέδασης, γεύσεις και όλα αυτά με τόλμη για το παρόν και αισιοδοξία για το αύριο…

Τρόποι Επικοινωνίας

Θέλεις να ακουστεί η φωνή σου μέσω του karmiko.gr;

Συμπλήρωσε τη φόρμα και που ξέρεις, μπορεί να το δεις να δημοσιοποιείται στο karmiko.gr

Developed by SiteNemesis.com

Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies.
Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο