Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω …

Όταν ήμουν μικρός όλοι με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω σαν μεγαλώσω και εγώ απαντούσα: όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω…, και μεγάλωσα και έγινα αυτό που ποτέ δεν ονειρεύτηκα αυτό που ποτέ μου δεν ευχήθηκα, αυτό που ποτέ δεν θα ήθελα να γίνω. Παθητικός δέκτης μια κοινωνίας που δεν επέλεξα, σκληρή, που τα όνειρα μου δεν είχαν χώρο, μια κοινωνία που τα πτυχία όσο κατάφερα να αποκτήσω δεν αναγνωρίστηκαν, όχι από τον εργοδότη αλλά από την ίδια την κοινωνία.

      Έγινα ο άνθρωπος με το «τελευταίο συρτάρι», ξέρετε εκείνο το συρτάρι που είναι φυλαγμένα όλα τα όνειρα, όλες οι προσπάθειες και όλα τα πιστεύω. Έγινα ο άνθρωπος που κανείς δεν μου μίλησε για αυτόν, που σκύβει το κεφάλι, που κυβερνάται από κλέφτες, που ζει σε μία χώρα που στην προσπάθεια να ζεσταθούν πεθαίνουν αθώες ψυχές, που οι ηλικιωμένοι κοιτούν τα χρόνια που έφυγαν με μίσος για αυτά που πρόσφεραν και οι νέοι με οργή που δεν μπορούν να προσφέρουν. Ακούω στο ταξί φταίει αυτός, στην τηλεόραση άλλος, στην δουλειά κάποιος άλλος, δεν με νοιάζει ρε παιδιά ποιος φταίει με νοιάζει ότι ζω μια ζωή που δεν επέλεξα, με νοιάζει που δεν ξέρω πως είναι να έχεις ευκαιρίες, με νοιάζει το μέλλον των παιδιών μου που τα έφερα στην ζωή.

     Ας μην γίνουμε όλοι δικηγόροι και γιατροί ας γίνουμε υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι και μαραγκοί αλλά να έχουμε ζωή. Δεν ντρέπομαι για αυτό που είμαι, απλά δεν το επέλεξα, δεν φοβάμαι να φτιάξω την ζωή μου από την αρχή αλλά δεν έχω αέρα δεν έχω χώρο. Που πήγε ο αέρας μας; Φταίνε οι πολιτικοί, φταίνε οι μίζες, φταίω εγώ; Ε κάπου θα φταίω και εγώ, αλλά ξέρετε κάτι; Φέρω το λιγότερο φταίξιμο, όχι γιατί είμαι καλός άνθρωπος αλλά γιατί μου δόθηκε η επιλογή. Είχα την επιλογή να μην πάρω απόδειξη για να κάνω σκόντο, είχα την επιλογή να δουλεύω μαύρα, είχα την επιλογή του διακοποδάνειου και αναρωτιέμαι: φταίω που επέλεξα την εύκολη λύση; αυτοί  δεν φταίνε  που μου έδιναν τέτοιες  λύσεις;

     Άντε να δεχτώ ότι φταίω και το τίμημα μου είναι τα όνειρα μου. Το παιδί μου τι φταίει ρε μαλάκα που το γεννάω και χρωστάει από την θερμοκοιτίδα; Με τι  ψυχή θα το ρωτήσω αύριο τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει και με τι καρδιά θα αντέξω να του πω «γίνε ότι σε κάνει ευτυχισμένο παιδάκι μου»; Ποια μάνα; Ποιος πατέρας αντέχει να αντικρίσει αυτά τα μάτια γεμάτα θέληση για ζωή;

     Εγώ δεν παύω να ονειρεύομαι, εγώ δεν παύω να ελπίζω γιατί η ζωή είναι ωραία, αλλά μικρή, για να αφήσω τον καθένα να μου την μαγαρίσει, θα ξαπλώσω το βράδυ θα χαμογελάσω και θα ονειρευτώ την ζωή που θέλω, που αξίζω και που μια μέρα θα αποκτήσω και θα βγάλω από το τελευταίο συρτάρι.

     Η χώρα που με γέννησε και με μεγάλωσε είναι η ταυτότητα μου, γιατί τώρα μου ζητάτε διαβατήριο  για να ζήσω;

Πείτε μας τη γνώμη σας

karmiko.gr

karmiko.grΈλα στον κόσμο του karmiko.gr και γνώρισε αληθινούς ανθρώπους, μέσα από αληθινές συνεντεύξεις, ταξίδεψε σε μαγικούς προορισμούς, ενημερώσου, αγάπα τον εαυτό σου και αξιοποίησέ τον, με μυστικά ομορφιάς, συμβουλές ειδικών, προτάσεις διασκέδασης, γεύσεις και όλα αυτά με τόλμη για το παρόν και αισιοδοξία για το αύριο…

Τρόποι Επικοινωνίας

Θέλεις να ακουστεί η φωνή σου μέσω του karmiko.gr;

Συμπλήρωσε τη φόρμα και που ξέρεις, μπορεί να το δεις να δημοσιοποιείται στο karmiko.gr

Developed by SiteNemesis.com

Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies.
Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο